Hugo von Hofmannsthal
  Hugo von Hofmannsthal
Viena, 1.2.1874-Rodaun (Viena), 15.7.1929
 
     
 
 
     
     
  DIE BEIDEN

Hugo von Hofmannsthal
 
       
1. Sie trug den Becher in der Hand  
  - Ihr Kinn und Mund glich seinem Rand -  
  So leicht und sicher war ihr Gang,  
  Kein Tropfen aus dem Becher sprang.  
       
5. So leicht und fest war seine Hand:  
  Er ritt auf einem jungen Pferde  
  Und mit nachlässiger Geberde  
  Erzwang er, daß es zitternd stand.  
       
  Jedoch, wenn er aus ihrer Hand  
10. Den leichten Becher nehmen sollte,  
  So war es beiden allzu schwer:  
       
  Denn beide bebten sie so sehr,  
  Daß keine Hand die andre fand  
  Und dunkler Wein am Boden rollte.  
       
  1895  
     
Traducció de treball al català:

Tots dos

Aquí traducció




Edició:
 
→ Hugo von Hofmannsthal: Sämtliche Werke. Band I: Gedichte 1. Herausgegeben von Eugene Weber. Frankfurt am Main: S. Fischer Verlag GmbH, 1984. Pàgina 50.
 
     
 
→ Hugo von Hofmannsthal: Poesía Lírica, seguida de "Carta de Lord Chandos". Montblanc (Tarragona): Ediciones IGITUR, 2002 (Igitur/Poesía. Vol. Nº 20). ISBN: 84-95142-18-X. Pàgina 39.
 
     

 

Comentari lingüístic:

auf:
(v. 6): Der Mittag ist der Last der Zeitlichkeit entrückt (V6,7) und durchdringt als atmosphärische Stimmung gleich der Totalität des Himmels („O du Weithingewölbter“, V5) den gesamten Raum. (aus: http://www.humanismus-heute.de/arbeiten/arb13.htm).
 
 
sobre
sobre
 
 
ánblicken:
intuēri, aspicĕre, nnl. aanblikken, ahd. anaplicchan, mhd. aneblicken, einen blick an jemand werfen:
 
 
esguardar, contemplar
contemplar, observar, mirar
 
 
dórthin:
hinweisend
 
 
Quan s'indica amb el dit cap a on hom vol anar, el mot dorthin és greu en alemany
dorthin es grave en alemán, cuando se usa "deícticamente", esto es, indicando (p.e., con el dedo) hacia dónde se quiere ir.
 
 
fortán:
porro; deinde
 
 
continuar <+inf>; d'avui en endavant
continuar <+inf>; de hoy en adelante.
 
 
Genuéser m:
aus Génua.
 
 
genovès -esa
genovés, -esa
 
 
Griff, m:
das [feste] greifen des steuerruders
 
 
pols ferm (amb què hom subjecta el timó de la nau)
firme pulso (con el que Colón agarra el timón del navío)
 
 
nach mar/Seem:
auf Kurs nach
 
 
cap a
rumbo a
 
 
trauen jm:
[volles] vertrauen schenken
 
 
confiar en
confiar en
 
 
úngeheuer, ungehéuer:
5) praegrandis. als ausdruck der sog. intension für gewaltig, ungewöhnlich grosz (wichtig, bedeutungsvoll), auszerordentlich nach erscheinung, anzahl, wesen und wirkung, übermäszig, überwältigend u. dgl., bedeutungen, denen selbst die rationalistische sprachkritik des 18. jhs. (s. ob. ADELUNG) noch die nebenvorstellungen des schreckens und der furcht ablauschte, hat ungeheuer zunächst wie riesig bed. 4 zur voraussetzung.
 
 
ingent, monstruós -osa, enorme (molt gros)
ingente, enorme, monstruoso (muy grande)
 
 
Unéndlichkeit, f:
1) wie mhd. infinitas.
 
 
infinitud, infinitat
infinidad
 
 


Comentari mètric:
 
1. Composició estructurada en dues estrofes.
 
     
 
2. Cada estrofa consta de quatre versos.
 
     
 
3. Els versos senars són octosíŀlabs; els parells, heptasíŀlabs (mètricament, en ésser rimes masculines, octosíŀlabs).
 
     
 
4. Les estrofes presenten rima creuada (alemany: Kreuzreim) en consonant: a b a b. La rima dels versos senars és femenina, la dels parells, masculina.
 
     
 
5. Els versos presenten una estructura rítmica trocaica:
 
     
 
Esquema dels versos senars: / ˘ / ˘ / ˘ / ˘
 
  Esquema dels versos parells: / ˘ / ˘ / ˘ /  
     
 
Exemple:
Dorthin | will ich, | und ich | traue
Mir fort|an und | meinem | Griff.
 
     
 
6. Recordeu que les síŀlabes amb vocals àtones situades en final de paraula, quan entre elles i la vocal tònica hi ha una altra vocal àtona, PODEN ÉSSER en alemany portades de rima (tipus: Unèndlichkeit). Això es deu al fet que aquest tipus de síŀlaba porten un fort accent secundari. Un mot com és ara Unendlichkeit té, en alemany, una estructura diiàmbica (alemany: Dijámbus, dijámbisch).
 
     
 
7. Conclusió: es tracta, així i doncs, de dues quartetes (alemany: Quartetten).